Kafka'nın Doğum Günü

Dava’sından Ceza Sömürgesi’ne kamu hayatında, babasından nişanlılarına mektuplarında özel hayatta bireyin labirentlerini ince ince anlatıya düşen Kafka’nın, aslında yazdıklarının bizim okumamız için yazılmadığını da unutmamalı. Belki de hepimizi etkileyen yoğun düş gücünün sırrı, ömrünü yazmaya illaki okunmak için vermemiş olmasında yatıyordur. Franz Kafka’nın doğum gününü mü kutlamalı yoksa dostu Max Brod’un verdiği söze ihanetini mi, emin olamayız. Yine de doğmasaydı, insanlık kâbuslarını Kafkaesk diyerek hafifletemezdi.

Tekrar Yüzeye Doğru

Ben duruyorum diye dünya durmuyor. Yazmıyorum diye bu platforma, platform son yazdığım halde kalmıyor. İnterneti yönlendiren şirketler durmadan yapı değiştiriyor, programları yeniliyor, bazı uygulamalar şekil değiştiriyor. Yeniden göz attığımda, neyi nasıl yapardım unuttuğumu fark ediyorum. Tekrar denemek durumunda kalıyorum yazmayı. Mütemadiyen öğrenip unuttuğum bir süreç bu.

Bir süre sonra kitaplarla ilgili yazmaya yeniden başlayacağım. Bir sürü kitap okudum, bir sürü haber aldım, bir sürü ahkam kestim, ama burada susmuş oldum. Şimdi tekrar buraya yöneliyorum, niyetleniyorum. Bakalım bu sefer yüzeyde ne kadar kalacağım, neler ortaya koyacağım.

Okur da bir köstebek değil midir, okuduğu sürece yüzeyin altında kalan, sonra ahkamını paylaşmak için tekrar ortaya çıkan. Köstebekler de kördür okurlar da körleşir sonunda.

Gözlerinizi güzel metinlerde körleştirmeniz dileğiyle...

Kiralık Kalemler...

Yazının profesyonelleri. Sipariş üzerine her türlü yazıyı yazabilecek, yazının Leonları. Metin yazarları. İhtiyaç duyulan metin sipariş verilir ve bu profesyonel metin yazarı o metni yazar. Sözlerinin kimi nerede ne zaman vuracağı bilinmez. Kişisel bir arzuyla yapmıyordur o işi, sadece işvereninin talebini karşılıyordur. Yazabildiği için yazıyordur kimi zaman. Madem yazabiliyorum, o zaman bundan çıkar sağlamalıyım. Ne de olsa bugün her eylemimizden, her birikimimizden, her yeteneğimizden bir kazanç sağlamak zorundayız, değil mi? Koşullar neyimiz var neyimiz yoksa pazara çıkarmamızı, satılık hale getirmemizi gerektiriyor, değil mi?

Ben de zaman zaman kiralık kalem olmuşumdur. Becerebildiğimi sanmıyorum. Ne zaman sipariş üzerine bir yazı yazmaya kalksam, kalakalıyorum. Olmuyor, bir türlü benden beklenen yazıyı yazamıyorum. Altı bin vuruş bekleniyor benden, ite kaka dört bin vuruş çıkıyor. Öyle çok kötü niyetlerle yazılmış yazılardan bahsetmiyorum üstelik, kimi zaman bir kitabın tanıtım metni, kimi zaman bir kataloğun metni. Öyle yalanlarla, dolanlarla, hakaretlerle ilişkili, koyu bir katillik yapmıyorum yani. Ama olmuyor işte, bu basitlikte bile yazamıyorum bana sipariş verilmiş metinleri.

Halbuki her gün yazmakla övünürüm eş dost arasında. Dili kendimce fena kullanmam, kalemle olsun, klavyeyle olsun yazma eyleminden keyif alırım. Yazmaya koyulduğumda neredeyse cinsel bir haz alırım, ruhumu yatıştırırım; ama kiralık kalem olduğumda, yazdığıma inanmadığımda, âşık olamadığımda yazdığıma o zaman yazmak zul olur, azap çekerim, gözüm tavana dikili, inançsız bir şekilde mırıldanırım yazdıklarımı.