Lisedeyken bazı günler bahçede sıraya girerdik, binanın giriş kapılarına öğretmenler dizilirdi, kıyafet yönetmeliğine uygunluğumuzu denetlerlerdi, kimimizin saçından, kimimizin eteğinden, kimimizin ayakkabısından bir kenara çekilip özel muameleden geçtiğimiz günlerdi: Azar, hafif dayak, ceza, çekidüzen. Okuldan mezun olmaya hak kazandığımda bu disiplinden kurtuldum sanmıştım, sonra bu disiplinin çeşitli türevleri hayatın her alanında karşıma çıktı tabii...
En son karşıma çıkan "google arama" mekanizması oldu. Tam olarak anlayamadığım bir sebeple şu yazdığım blog bir kenara çekilip aramadan çıkarılmış. Ne mene bir durum olduğunu anlamak için aynı aramanın yapay zekâsıyla konuşuyorum birkaç gündür. Anlayabildiğim aksaklıklardan biri, belki de benim son zamanlardaki blog yazılarımın kısa kalması, çok önemli görülmemesi yazılanların, faaliyetlerimin cılız bulunmasıymış arama motorları tarafından. Garip, anlamlandırmakta güçlük çektiğim, açıkçası çözmekte de isteksiz olduğum bir dizi durum. Uzun uzadıya anlatmaya da üşeniyorum. Yine de görece daha uzun bir yazı yazarsam, gibi bazı önerileri gerçekleştirirsem, tekrar sayın arama motorları, yani sevgili robot kardeşlerimiz tarafından tekrar "google arama" mekanizmasında blog sonuçlarım görünebilirmiş. Ya da yine görünmez, çünkü muhtemelen yapılması gerekenlerden bazılarını yine yapmamış olurum.
Uzamış favorilerimden çekildiğim, mezun kabul edilmeme birkaç gün kala disiplini nedense o anda benden çok seven bir hoca tarafından saçlarımı kestirmek için berbere gönderildiğim lise günlerime beni kısa bir an için bile olsa gönderen şu teknolojik arapsaçına içten teşekkürlerimle...
